เทวดาที่โหล่



(ที่มา http://eues.io/gSMJc9HL)
ชื่อหนังสือ   : เทวดาที่โหล่
ผู้เขียน        : โอคะดะ จุน
ผู้แปล          : ปริวัณย์ เยี่ยมแสนสุข
สำนักพิมพ์   : JBOOK
วิพากษ์โดย  : นางสาวจรัญญา สุขยิ่ง 59240483
เทวดาที่โหล่เป็นวรรณกรรมเยาวชนของญี่ปุ่น ผลงานชื่อดังของผู้เขียนโอคะดะ จุน โดยทางสำนักพิมพ์ JBOOK ได้นำวรรณกรรมเยาวชนเรื่องโดดเด่นของญี่ปุ่นมาถ่ายทอดเป็นฉบับแปลไทยให้ได้เพลิดเพลินกับการอ่านที่ง่ายและเข้าใจยิ่งขึ้น
วรรณกรรมเรื่อง เทวดาที่โหล่ ได้กล่าวถึงชีวิตปรกติแล้วเวลาแข่งขันใครๆ ก็อยากเป็นที่หนึ่งหรือได้ลำดับต้นๆ แต่เด็กชายฮาจิเมกลับอยากได้ที่โหล่ เพราะอยากเห็นเทวดาที่โหล่ตัวจิ๋ว ฮาจิเมเพิ่งสูญเสียพ่อและย้ายเข้าโรงเรียนใหม่ร่วมชั้นประถมสี่ทับหนึ่ง คุณครูประจำชั้นห้องนี้เน้นการแข่งขันเป็นอย่างมาก แต่ฮาจิเมกลับ พยายามวางแผนชิงตำแหน่งที่โหล่ เนื่องจากเข้าพบว่ามีเพียงเด็กท้ายแถวเท่านั้นที่จะเห็นเทวดาตัวจิ๋วบินอยู่ใกล้ๆ อย่างไรก็ตามบางครั้งเพื่อนคนอื่นก็ยังแพ้เขา จึงมีผู้เห็นเทวดาเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนวันหนึ่งทุกคนอยากพบเทวดาตัวจิ๋วร่างโปร่งใสตนนี้มากจึงพากันชิงความเป็นที่โหล่ แต่การชิงเป็นที่โหล่นั้นดีแน่หรือ.. แล้วความพยายามจะเป็นที่หนึ่งล่ะ.. ดีหรือเปล่า แล้วห้องเรียนที่มีแต่การแข่งขันต้องเปลี่ยนไปมันเป็นเพราะอะไร พบกับมุมมองอันงดงามเกี่ยวกับแนวคิดเรื่องความพยายามได้ในนิยายเยาวชนชื่อดังเล่มนี้
แง่มุมด้านสังคม ในสังคมญี่ปุ่นมีการแข่งขันที่สูงทั้งการใช้ชีวิต การทำงาน และเรื่องการศึกษา สังคมญี่ปุ่นให้ความสำคัญกับการศึกษาเป็นอย่างมาก คนญี่ปุ่นจะถูกปลูกฝังให้ทำงานให้หนักและความขยันจะทำให้ประสบความสำเร็จเพราะฉะนั้นคุณครูประจำชั้นห้องประถมสี่ทับหนึ่งห้องของฮาจิเมจึงเน้นการแข่งขันภายในห้องเรียน ทั้งวิชาภาษาญี่ปุ่น คณิตศาสตร์ พลศึกษา ทำความสะอาดหรือแม้กระทั่งการลืมของและเวลากินอาหารกลางวัน ห้องเรียนจึงมีกราฟคะแนน บัตรบันทึกหรือไม่ก็ข้อสอบอยู่เต็มห้อง พอการแข่งขันเสร็จก็จะมีการจัดอันดับคนที่ได้คะแนนอันดับต้นๆก็จะนั่งแถวหน้าใครได้คะแนนที่โหล่ก็ต้องไปนั่งท้ายแถว และใครที่ได้คะแนนน้อยก็จะโดนเพื่อนๆในห้องพูดจาดูถูกและหัวเราะใส่
แง่มุมด้านการวางแผน ฮาจิเมเห็นเทวดาตัวจิ๋วตัวโปร่งบินอยู่กับเด็กท้ายแถวจึงเกิดความสงสัย พอมีการสอบเกิดขึ้นมิยูกิได้คะแนนน้อยที่สุดชายเทวดาตัวจิ๋วก็ปรากฏตัวขึ้น ฮาจิเมจึงเข้าใจว่าชายตัวจิ๋วจะมาปรากฏตัวตรงคนที่ได้คะแนนน้อยที่สุด ฮาจิเมจึงวางแผนว่าการสอบวิชาถัดไปจะทำให้ได้คะแนนน้อยที่สุดและพอผลคะแนนออกมาว่าฮาจิเมได้คะแนนน้อยที่สุดเทวดาจึงมาปรากฏตัวและยังสามารถสื่อสารกันผ่านกระแสจิต หลังจากนั้นฮาจิเมจึงวางแผนให้เพื่อนในห้องเห็นเทวดาตัวน้อยโดยการวางแผนให้เพื่อนทำคะแนนสอบให้ได้คะแนนเท่ากันและเป็นคะแนนที่น้อยที่สุดแต่ก็ไม่ค่อยมีใครเชื่อเพราะคิดว่าเพื่อนต้องการแกล้งให้ได้คะแนนสอบน้อย แต่ฮาจิเมก็ยังวางแผนต่างๆเพื่อให้เพื่อนเชื่อโดยเริ่มจากทีละคนจนเพื่อนทั้งห้องเห็นเทวดาตัวจิ๋วกันหมดทั้งห้อง จนในที่สุดห้องนี้จากที่มีคะแนนน้อยที่สุดแค่หนึ่งคะแนนแต่ตอนนี้ทุกคนได้คะแนนเต็มหมดทุกคนผ่านการคุยทางกระแสจิต
แง่มุมด้านครอบครัว ฮาจิเมที่พึ่งสูญเสียพ่อไปจากการที่พ่อมุ่งมั่นทำแต่งาน เพื่อที่จะได้เป็นที่หนึ่งจึงคอยแต่วิ่งให้เร็วขึ้น เพื่อให้วิ่งแซงหน้าคนอื่น จนในที่สุดก็ล้มลง แม่ของฮาจิเมจึงไม่ต้องการให้ฮาจิเมต้องพยายามเป็นที่หนึ่ง ไม่ต้องพยายามเอาชนะใคร เพียงแต่ต้องการให้ฮาจิเมได้ใช้ชีวิตที่ตามที่ต้องการ
แง่มุมด้านจิตใจ การจัดลำดับภายในห้องเรียนมักทำให้คนที่ได้คะแนนน้อยหรือที่โหล่รู้สึกแย่เพราะเพื่อนๆมักจะชอบพูดจาดูถูกว่าเป็นคนเกียจคร้านน่าสมเพช รวมทั้งคุณครูประจำชั้นที่มักจะเห็นว่าการถูกล้อเป็นเรื่องตลก
แง่มุมด้านความพยายาม ฮาจิเมมีความพยายามที่จะเป็นที่โหล่เพื่อให้ได้เห็นเทวาตัวจิ๋ว ในขณะที่เพื่อนคนอื่นๆพยายามเพื่อเป็นที่หนึ่ง แต่สุดท้ายความพยายามของฮาจิเมและมิยูกิที่ต้องการให้เพื่อนเห็นเทวดาตัวจิ๋วก็ไม่สูญเปล่าเพราะมันนำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลงในทางที่ดีให้กับห้องเรียนแห่งนี้
แง่มุมด้านข้อคิด ความพยายามไม่ว่าจะเป็นเรื่องใดก็ถือว่าเป็นสิ่งที่ดี แต่ถ้าหากพยายามมากจนยึดติดสิ่งใดสิ่งหนึ่งจนเกินไปและทำให้เกิดความความคาดหวัง แต่ถ้าความคาดหวัง​​ไม่ตรงกับความเป็นจริงเท่าไรนัก ความคาดหวังเหล่านี้จึงกลายเป็นความผิดหวังจนเป็นความกดดันและทำให้ไม่มีความสุข  เหมือนกับวรรณกรรมเรื่องนี้ที่คุณครูมีความคาดหวังกับนักเรียนมาก จนทำให้เด็กไม่เป็นตัวของตัวเองคิดแต่เรื่องการแข่งขันที่จะต้องเป็นที่หนึ่งตลอดเวลา แต่เมื่อเด็กได้ลองแพ้บ้างชนะบ้างและเมื่อได้พยายามทำอย่างเต็มที่แล้วไม่เป็นอย่างที่คิดและถึงแม้ว่าจะล้มแต่ก็ถือว่าเป็นประสบการณ์ที่ดีที่จะทำให้สามารถพัฒนาตัวเองให้ดียิ่งกว่าเดิม
อ้างอิง
โอคะดะ จุน.(2547). เทวดาที่โหล่. แปลจาก Birikkasu no kamisana. แปลโดย ปริวัณย์ เยี่ยมแสนสุข.
               สมุทรปราการ : สำนักพิมพ์ JBOOK.                              

ความคิดเห็น

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

ทองปาน

เกาะโลมาสีน้ำเงิน (Island of the Blue Dolphins)

ต่อยอดไอเดียทำธุรกิจ กับ 5 ธุรกิจสร้างสรรค์สาขาอาหาร creative food business